Roman Giling:
“The art of conveying an experience: A visual anthropological approach to understand how film can convey patient experience.”
In de gezondheidszorg groeit de aandacht voor patiënten ervaringen, en terecht! Toch blijven veel gebruikte methoden sterk talig, zoals interviews en vragenlijsten. Terwijl juist de essentie van een ervaring vaak niet alleen in woorden te vangen is, maar ook gevoeld, gezien en doorleefd moet worden om echt begrepen te worden.
Film biedt precies dat: een manier om zorg te bekijken en te ervaren via zintuigen, emoties en lichamelijke beleving. Elementen die cruciaal zijn maar in tekst moeilijk te vatten zijn.
In dit artikel dat ik heb geschreven met Marjolijn Heerings en Hester van de Bovenkamp laat ik zien wat de gezondheidszorg van visuele antropologie kan leren over het inzetten van film voor onderzoek naar patiëntervaringen.
❗ 1. Multimodaliteit: ervaringen laten zien in plaats van beschrijven
Film maakt het mogelijk om de zintuiglijke, emotionele en lichamelijke dimensies van ziekte en zorg te tonen. Daarmee krijgen ook mensen voor wie taal een barrière vormt een stem.
❗ 2. Tijd als ervaring, niet als chronologie
Met montage kunnen onderzoekers de subjectieve ervaring van tijd verkennen: de versnellingen, stiltes, flashbacks en het ‘verdikken’ van tijd zoals het wachten op een uitslag van de dokter, wat kan voelen als een eeuwigheid.
❗ 3. Open-endedness: uitnodigen tot gezamenlijke betekenisgeving
Film biedt geen vaststaande interpretaties. Het nodigt zorgprofessionals, onderzoekers en patiënten uit om samen te reflecteren, nieuwe perspectieven te verkennen en bestaande routines te bevragen.
📣 Waarom is dit belangrijk?
Omdat betere zorg begint met beter begrijpen, en sommige ervaringen laten zich helaas niet in woorden vangen.
👉 Benieuwd hoe film kan bijdragen aan onderzoek en kwaliteitsverbetering in de zorg?
Lees het volledige artikel via Medical Humanities:
https://lnkd.in/e6cnzXVt/Patiëntervaringsverhalen
Bron: LinkedIn Roman Giling
