Rosalie Niemand vertelt

In dit boek staat het verhaal van Liliane Stijnen (alias Rosalie Niemand) dat zij samen met Jan Vanhaelen schreef. Liliane werd op vijfjarige leeftijd in een gesticht voor achterlijke kinderen gestopt omdat ze ongewenst was. Omdat ze daar lastig en opstandig was, werd ze op twaalfjarige leeftijd naar een psychiatrische inrichting voor volwassen vrouwen overgeplaatst, hoewel ze geestelijk gezond was. Nonnen waren daar de baas en maakten haar leven tot een hel. Vijftig jaar lang was ze niemand en zo werd ze Rosalie Niemand, ook de hoofdpersoon in een roman van Elisabeth Marian. Zo stond ze daar voor me, al vier jaar vrij, niet omdat ze genezen? was verklaard, maar omdat de subsidies voor gesloten instellingen verlaagd werden. Hier haar eigen verhaal op basis van herinneringen en dagboekfragmenten.