De jongen die van appels hield. Een moeder vecht voor het leven van haar zoon met anorexia.

Egodocument van de Australische Amanda Webster, arts en moeder van Richeeen zoon die aan anorexia lijdt. Riche de elfjarige zoon van Webster is levensbedreigend dun. Hij is geobsedeerd door calorie&eumln. Ondanks het feit dat Riche dwangmatig gedrag gaat vertonen, smetvrees heeft, depressief is, steeds minder gaat eten en zelfs de appels laat staan waar hij altijd zo verzot op was, duurt het even voor het kwartje valt. Een vriendin merkt op dat Riche aan anorexia lijdt. Een jongen met anorexia? Dat bestaat toch niet? De schrijfster voelt zich schuldig en worstelt met de vraag hoe ze de eetstoornis van haar zoon had kunnen voorkomen. Ze probeert alles om een goede behandeling voor haar zoon te krijgen. Dan neemt ze een besluit dat vergaande consequenties heeft voor haarzelf en haar gezin. Ze beschrijft de helletocht van een moeder die haar leven geeft om haar zoontje te redden. Een reis met een hoopvol einde. Het taalgebruik is natuurlijk en laagdrempelig. Ondanks de zwaarte van het onderwerp, lees je het in één ruk uit.

Lees meer…