Waar de vogels vliegen

Roman van 412 pagina´s. Portret van een psychisch labiele vader met als hoofdpersoon van de roman zijn 12-jarige zoon Klas. Achterflap: Klas Georgsson ziet door zijn verrekijker een weelderige wereld vol vinken, sperwers, mussen en oneindig veel mogelijkheden. Wanneer hij zijn verrekijker laat zakken kijkt hij weer uit over de magere akkerlanden van de familieboerderij. Hij ziet zijn vader Agne voorovergebogen over het erf lopen, die net als de generaties boeren voor hem moeite heeft om het land rendabel te maken. Klas interesse ligt echter niet bij het boerenbedrijf. Hij verlangt naar de vrijheid van de vogeltrek, maar aan de verwachtingen van zijn vader kan hij niet ontsnappen. Trouw: Sofie Messeman 160213: Waar de vogels vliegen speelt zich af op een keuterboerderijtje in het Smaland van de jaren zeventig, een omgeving waar Tomas Bannerhed zelf zijn jeugdjaren doorbracht. Misschien dankt de roman zijn verstilde sfeer en zijn genuanceerde psychologie aan Bannerheds vertrouwdheid met dit boerenleven. De Zweed ontving voor zijn roman de Augustprijs. Gaandeweg blijkt dat Agne niet zomaar een overbezorgde boer is. Als hij met veel misbaar verhuist naar de verwarmingskelder en s nachts op de schroothoop ijzer staat te snijden met een mijnwerkerslamp op zijn hoofd, wordt duidelijk dat het bergaf gaat met hem. Een opname in de psychiatrie is uiteindelijk de enige oplossing: Dan is het gebeurd. Wat niet benoemd mocht worden. De gedachte die nauwelijks gedacht mocht worden. De twaalfjarige Klas heeft het erg moeilijk met de gebeurtenis, temeer omdat psychische aandoeningen in de jaren zeventig op het platteland een regelrecht stigma waren. In interviews zegt Bannerhed dat hij voor zijn roman heeft geput uit zijn eigen emotionele herinneringen en existentiële eenzaamheid. De schrijver werd net als zijn hoofdpersoon geconfronteerd met een psychische zieke in de familie. Misschien komt het daardoor dat hij dit gegeven met zoveel nuance kan neerzetten. Want hoezeer Klas het onvoorspelbare gedrag van zijn vader ook verafschuwt, toch voelt hij een groot mededogen met hem. Waaraan denk je vader? wilde ik vragen. Als je zo zit? Het weer dat nooit doet wat je wilt? Het schroot dat roept, dag en nacht?