Autobiografische roman van 272 pagina´s, waarin Tahar Ben Jelloun (1944), schrijver, filosoof en psycholoog, beschrijft hoe hij van zijn moeder afscheid nam, die de ziekte van Alzheimer had. Hij beschrijft hoe zij met deze ziekte die langzaam maar zeker steeds meer grip op haar kreeg. Normaliter zou de zorg voor moeder, volgens een Arabische cultuur door een dochter worden uitgevoerd. Haar dochter is echter depressief geworden na het plotse overlijden van haar man, en de schoondochters willen het niet doen. Dus is een optie: ofwel een verpleegtehuis of wel de betaalde hulp van een kennis. Die laatste keuze wordt het en Jelloun beschrijft hoe zijn moeder met de verzorgster omging. Deze verzorgster is nu niet de zachtzinnigheid in persoon, maar het is ook niet makkelijk om iemand die incontinent en volledig hulpbehoevend is en ook nog constant wartaal uitkraamt, vierentwintig uur op vierentwintig uur én accuraat én met een engelengeduld te moeten omringen. Daarnaast beschrijft hij ook hoe ze in Medina leefde, dus het is een portret vanaf haar jeugd tot haar sterven, waarbij ingegaan wordt op drie huwelijken en ook de auteur zelf in beeld komt.
Aandoening Alzheimer Dementie Auteur Tahar Ben Jelloun Jaar 2009 Perspectief Naasten Publicatie type Boek Thema Aftakeling Communicatie Familieverhoudingen Mensen met een migratie achtergrond Uitgever De Bezige Bij
