De twee verhalen: Winkelen en Een middagje uit. Over de laatste periode in mijn moeders leven. Winkelen fragment: Toen ze de deur van de huiskamer opendeed hoorde ze mama snikken. Ze schrok zich een hoedje en liep vlug naar haar toe. Mama? mama, wat is er? U huilt echt, kom hier met die zakdoek, dan droog ik die tranen af. Waar is papa? Ze stelde die vraag hardop, meer als uitgesproken gedachte dan dat ze van mama een antwoord verwachtte. Ze keek nog eens goed de kamer rond en door het raam de achtertuin in. Zou hij weg zijn? Dan toch niet naar het winkelcentrum voor een vergeten boodschap, want zijn auto stond voor de deur geparkeerd. Ze wilde wel op zoek naar hem, maar kon mama niet aan haar lot overlaten, zolang die er zo ongelukkig uitzag. lees verder via linkEen midagje uit fragment: Ze had het niet naar haar zin, want ze begeleidde alle handelingen met de woorden van eerder op het terras: Ik weet het niet. Hoe moet ik het nu doen? Hoe moet het nou. Ik weet het echt niet. Hoe anders was dit dan het hoedje van papier van de heenweg en het begeleidende klappen in haar handen.(…)Ze hoort hier, he, Margriet. Hier is ze echt thuis, he. Dit kan ik haar toch niet geven!? Nee papa, dat zou een onmogelijke opgave zijn. lees meer via link
Aandoening Dementie Perspectief Patiënt Publicatie type Ego-document Thema Coping Emoties Evenwicht Familieverhoudingen Persoonlijke relaties