Dag mam…

[over het mooie, prachtige leven dat er zomaar ineens niet meer was]

Een moeder vertelt over de dood van haar negentienjarige zoon, die omkwam door een auto-ongeluk, en de manier waarop zij en haar familie dat verdriet trachtten te verwerken.

Een halve moeder, zo noemt de schrijfster zichzelf ook wel. Het verliezen van je kind verandert je niet alleen van binnen voorgoed, maar doet dat ook met de rest van je verdere leven. Wat er met jou als ouder en de rest van je gezin gebeurt na zo’n dramatisch gebeuren wordt in dit boek beschreven. Het is ook een leidraad voor iedereen die zou willen weten hoe je mogelijk om kan gaan met een gezin die zo’n verlies heeft geleden en welke cliché’s je beter achterwege kan laten. Tevens is het een aanklacht tegen diverse officiële instanties. Maar bovenal is het een eerbetoon aan een jong volwassene van 19 jaar, die op 11 mei 2009 het zwaarste gevecht van zijn leven niet kon winnen. Doordat een vreemde zomaar een onverantwoordelijk spel op de weg ging spelen. Het terugdenken aan die verschrikkelijke periode wordt op indrukwekkende wijze beschreven, waarbij de privacy die zij voor zichzelf wilde behouden niet uit het oog wordt verloren. Het boek eindigt met een liefdevolle herinnering met veel foto’s aan het mooie leven van Jordy. Het eindresultaat is een aangrijpend verslag van een moeder die zich geamputeerd voelt door het verlies van haar oudste zoon.