De wandeling: In gesprek met Henk Blanken

Henk Blanken, journalist en schrijver, krijgt vijf jaar geleden de diagnose Parkinson. In de Wandeling van 16 april 2016. spreekt hij erover. Het struikelen begon op vakantie met zijn zoon in Venetië. Ik struikelde daarna steeds vaker, alsof ik wankelend uit de kroeg kwam. Ik struikelde ook over mijn woorden. En mijn linkerhand was onwillig en trilde soms. Henks kijk op de wereld en de mensen om hem heen verandert na de diagnose. Ik ben absoluut een ander mens geworden, contemplatiever, denk voortdurend na over de zin van het leven. Vroeger was ik het soort mens dat daar niet over nadacht. Ik was een rationeel type, altijd bezig met cijfertjes, altijd willen winnen en op zoek naar applaus. Altijd hard werken en geen tijd voor mijn gezin, dat heb ik jarenlang behoorlijk verwaarloosd. De toekomst houdt Henk Blanken erg bezig, de ziekteverschijnselen zullen alleen maar verergeren. Die beker wil hij tot de bodem leegdrinken, hij ziet zelfs een schoonheid in het lijden en het verval van het lichaam, dat troost hem. Ik bagatelliseer de ziekte niet hoor, maar het helpt me om de ongemakken te nemen zoals ze komen. Lopen wordt moeilijker, ik heb vaak kramp in armen en benen, kom soms niet zo goed meer uit mijn woorden. Maar versprekingen of verschrijvingen zijn soms ook hilarisch. Zo schreef ik bijvoorbeeld per ongeluk op: het vriest dat het kwaakt. Dat vind ik geestig. Henk Blanken heeft een boek geschreven over zijn leven met Parkinson, Pistoolvinger.  En daarna: Je gaat er niet dood aan.

Lees meer…

Aandoening Ziekte van Parkinson
Thema Aftakeling Evenwicht
Perspectief Patiënt
Publicatie type Multimedia

Contact

Heb jezelf een ervaringsverhaal dat je met ons wilt delen? Mis je een bepaald verhaal of heb je juist een goede tip? Misschien klopt er iets niet op deze pagina?

We stellen feedback van onze bezoekers erg op prijs om samen deze website te laten groeien en uit te bouwen.

Alvast bedankt voor je reactie!