In de afgelopen jaren heeft het benutten van de ervaringsdeskundigheid van (ex)- cliënten in de geestelijke gezondheidszorg (GGz) een grote vlucht genomen in Nederland én internationaal. Mensen die zelf cliënt zijn of zijn geweest, benutten hun ervaringskennis en worden als ervaringsdeskundigen actief betrokken in de hulpverlening, steeds vaker als betaalde krachten. Vrijwel alle grote Nederlandse GGz-instellingen hebben inmiddels ervaringsdeskundigen in dienst als betaalde medewerkers binnen behandelteams. De verwachting is dat zij het cliëntperspectief versterken en cliënten ondersteunen bij hun herstel door aan te sluiten bij hun taal en beleving. Deze ontwikkeling is echter niet onomstreden. Critici twijfelen aan de geldigheid van ervaringskennis, of stellen dat ervaringsdeskundigen te weinig competent, onvoldoende hersteld of te kwetsbaar zijn om als betaalde beroepskracht te worden ingezet. Professionals worstelen met de betekenis van ervaringskennis en de rol en verwachtingen van ervaringsdeskundigen. Juist in de context van georganiseerde, professionele dienstverlening is de inzet van ervaringsdeskundigheid niet vanzelfsprekend. In dit proefschrift wordt vanuit een etnografische onderzoeksaanpak gedetailleerd opengelegd hoe in professionele GGz-praktijken omgegaan wordt met ervaringsdeskundigheid, en onder welke condities inbedding daarvan in georganiseerde dienstverlening plaatsvindt. De onderzoeksvraag, uitgewerkt en onderbouwd in hoofdstuk 1, luidt: Hoe en onder welke condities wordt ervaringsdeskundigheid ingebed in georganiseerde professionele praktijken in de GGz?
Lees hier het proefschrift.
Auteur Aukje Maria Leemeijer Jaar 2024 Publicatie type Promotie Publicatie Thema Geestelijke gezondheidszorg Kwaliteit van zorg
