Ik kom er wel

Boek waarin gehandicapte jongeren worden geinterviewd en beschrijven hoe hun leven is, waar zij moeite mee hebben en hoe dat voor hen is. Als kind vonden ze het bijvoorbeeld niet zo erg dat ze hulp nodig hadden, maar als jongeren wel. Ze hadden er vooral last van dat ze niet de hulp en verzorging kregen die ze wilden. Als er geen of weinig tijd was, kregen ze kleren aan die ze niet wilden, die helemaal niet bij elkaar pasten. Voor een keer optutten was nooit tijd. In de puberteit worden jongeren zich bewust van hun beperkingen en moeten een nieuwe houding vinden tegenover de handicap en tegenover anderen. Jongeren met een handicap geven aan dat de puberteit een moeilijke periode in hun leven is en ze dan niet de energie kunnen opbrengen om zelf initiatieven te nemen. Gehandicapte en chronische zieke jongeren zijn daardoor – en ook doordat ze veel met therapie bezig zijn – later aan seksuele gevoelens toe, dan andere jongeren.

Lees meer…