Verhalen over waanzin schuiven en veranderen mee met de ontwikkelingen en standpunten van de psychiatrie, ook als die psychiatrie onzekere tijden doormaakt. Schrijvers houden de vinger aan de pols en blijven keer op keer het verhaal van de wankelende rede, de irrationele angsten en de depressies die de mensheid teisteren, herschrijven. En wij, de lezers, zullen die verhalen blijven lezen omdat we willen weten hoe het is om de weg kwijt te raken hoe het is om in de eenzame wereld van de uitzondering te belanden. Hovius (2013)Laatste pagina van het boek[i].Ranne Hovius onderzoekt hier hoe tweehonderd jaar psychiatrie in romans en verhalen terug te vinden zijn. Steeds meer schrijvers verwerken hun gezondheidszorgervaringen in boeken. Ze doen vaak research naar achtergronden, combineren perspectieven of verschillende ervaringen in verhaallijnen, wijken soms ook van de werkelijkheid af, kortom maken er fictie van. Zij vullen daarmee ervaringsverhalen van patiëntencliënten van de gezondheidszorg in boekvorm aan. Deze laatste ervaringsverhalen zijn non fictie, gaan over de ervaringen zoals iemand die heeft ervaren of meegemaakt. Anders wordt het een op ervaringen gebaseerd verhaal, een schrijversverhaal dus. Hoe gaan schrijvers van nu dan met gezondheidszorgervaringen om? Welke motieven hebben zij om hun ervaringen in een boek te verwerken? En hoe doen zijn dat dan? Lees meer via link hieronder.[i] Ranne Hovius: De eenzaamheid van de waanzin Tweehonderd jaar psychiatrie in romans en verhalen. Uitgeverij Nieuwezijds, Amsterdam 2013. ISBN 978 90 5712 219 4 Zie ook: www.nieuwezijds.nl (PsychiatrieAG1) [ii] Idem pagina 298
Aandoening Letsel na ongeval Publicatie type Blogs Thema Bejegening intensive-care opname Inventiviteit Kwaliteit van zorg Levenseinde Nazorg Rouw