Wij bouwden eens een dorp

Autobiografie van de muziektherapeute Carolien Visser. Zij is tevens grondlegster van Scorlewald, een instelling voor gehandicapten op antroposofische basis. Carolien beschrijft hoe ze via het conservatorium en diverse orkesten muziektherapeute op een heilpedagogisch instituut werd. Ze kreeg samen met haar man een gehandicapte zoon. Door hem ontdekte ze wat er met muziek mogelijk was om hen in hun ontwikkeling te helpen. Ze ontwikkelde een heel eigen methode. Ze richtte samen met haar man de dorpsgemeenschap Scorlewald op en werden pioniers in de antroposofische gehandicaptenzorg, met name op het gebied van de muziek. Haar man ontwikkelde de Choroi-instrumenten. Deze levensgeschiedenis geeft ook een tijdsbeeld van vooroorlogs Nederland, de opbouwperiode erna en de zoektocht naar muzikale vernieuwing.