Ze brengen ze niet met de ooievaar

[Over hoop, wanhoop, vertrouwen en een (onvervulde) kinderwens]

Een eerlijk, kwetsbaar maar ook liefdevol en troostrijk boek over een onvervulde kinderwens,
geschreven door ervaringsdeskundige Kelly van Goens.

Als het een jongen werd, zouden we hem Willem noemen, een familienaam die stoer en klassiek
klinkt. Het paste bij ons allebei: Ed, de kakker uit het Gooi, en ik, de Amsterdamse Kelly. Toen
onze relatie begon wisten we al dat we een kindje wilden. ‘Misschien wel twee,’ zeiden we op
een zonnige lentedag tegen elkaar. Precies een jaar na onze eerste date was ik zwanger, maar het
bleek een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en eindigde dramatisch. De wens voor Willem
bleef.

Er volgden zes intensieve jaren van medische trajecten, alternatieve behandelingen, hormonen,
miskramen, hoop, verdriet en eenzaamheid. We reden duizenden kilometers, slikten, spoten en
probeerden alles wat mogelijk was. Ik verlegde mijn grenzen keer op keer, verloor mezelf in het
proces en probeerde tussendoor ‘gewoon’ mee te doen aan het leven. Ondertussen deed ik op
babyshowers alsof er niets aan de hand was.

Nu ik veertig ben, voelt het alsof ik eindelijk weer ademhaal nadat ik jaren onder water heb
gezwommen. De race is gelopen. Ik word geen moeder. Dat is pijnlijk, maar het geeft ook rust.
Ongewenst kinderloos pak ik mijn kracht terug. Ik kijk terug, geef het verdriet een plek en haal
lessen uit alles wat ik heb meegemaakt.

Lees meer…