Tien zoetjes in de koffie

De laatste jaren met mijn moeder

Covertekst: Je moet geen oude bomen verplaatsen, had mijn moeder nog gezegd.En ze heeft gelijk gekregen. In dit boek beschrijf ik hoe ze op latere leeftijd, na een min of meer gedwongen verhuizing naar een seniorenflat, heimwee krijgt naar haar oude buurtje. Gelukkig krabbelt ze na verloop van tijd weer op en krijgt kennis aan een lieve man, Ome Arie. Het leven lacht haar weer toe. Helaas blijkt ze na verloop van tijd niet meer alleen te kunnen wonen. Haar vergeetachtigheid speelt haar steeds meer parten en is aanleiding om een aantal verzorgingstehuizen te bezoeken. Dit met de nodige hilariteit, want mijn moeder ligt overal dwars en keurt alles af. Uiteindelijk gaat ze dan toch overstag.(…) Maar dat dementie niet alleen maar kommer en kwel hoeft te betekenen, beschrijf ik in dit boek. Met als belangrijkste hulpmiddelen, naar mijn mening: veel geduld, liefde, respect en, niet te vergeten, humor.

Lees meer…