door Nihal Cinar | nov 16, 2025
[Over rouw en hoe je nooit mag opgeven] Stien Verbelen giet haar rouw in woord en beeld. Een monument voor de liefde die blijft. Met als bijschrift: je mag nooit opgeven. ‘Ik weet dat Simon dood is. Ik weet dat hij niet meer terugkomt. Ik weet dat ik hem nooit meer ga...
door Nihal Cinar | nov 16, 2025
[Tien jaar onderweg zonder mijn zoon] Op 10 december 2014 wordt de grote angst van veel ouders voor Babette werkelijkheid. Haar zoon Bart komt op achttienjarige leeftijd om bij een verkeersongeluk. Er volgt een periode van diepe rouw, totale ontreddering en grote...
door Nihal Cinar | nov 16, 2025
[Troost vinden en geven als het levenseinde nadert] Troostvolle ervaringen van een ongeneeslijk zieke psycholoog Hoe vind je troost als je weet dat je nog maar kort te leven hebt? Hoe verwerk je zoveel verdriet en pijn en hoe geef je nog betekenis aan je leven? Voor...
door Nihal Cinar | nov 16, 2025
[‘Als je gezond bent heb je duizend wensen, als je ziek bent heb je er één.’ ] Reesink onderzoekt en beschrijft in open en eerlijke columns in hoeverre de gevolgen van haar beperkingen door haar bindweefselaandoening Ehlers Danlos Syndromes omkeerbaar zijn. Hoe kan ze...
door Nihal Cinar | nov 16, 2025
[‘De ervaring van het chronisch ziek zijn van binnenuit beschreven, met taalgevoel en humor, maar ook in ernst en eerlijkheid.’] 2020, Het werd een bijzonder jaar. Een pandemie maakt een einde aan het leven zoals de meeste mensen het kenden. Martine leefde op afstand...
Recente reacties