door Nihal Cinar | jan 26, 2025
[Zelfs de dood kon ons niet scheiden] Wat is leven? Is het ademen, bewegen, eten, praten, lachen, janken? Nee, leven, dat is voelen. Voelen dat je ademt, dat je eet, dat je beweegt. Gewaarworden dat je er bent. Leven is beleven, leven is groeien, man of vrouw worden...
door Nihal Cinar | jan 26, 2025
[Gedachtespinsels van een moeder met PCRS over het leven na het verlies van haar kind] Het is drie jaar geleden dat haar oudste zoon werd doodgereden. Esther kan het nog steeds niet bevatten. Haar wereld is ingestort. Om haar heen raast het leven door. Esther worstelt...
door Nihal Cinar | jan 26, 2025
‘Niet de dood van Serge was mijn trauma, maar jouw verdriet’, zegt mijn dochter. Het is driee ntwintig jaar later. Tweee nhalf jaar was ze toen haar broertje geboren werd en overleed. Een lief klein meisje met een staartje op haar hoofd die haar mama kwam troosten....
door Nihal Cinar | dec 2, 2024
[Leven en sterven met blaaskanker] Wat doe je als je te horen krijgt dat je ongeneeslijk ziek bent en weet dat het einde nadert? Binnenvetter Albert Kornet schreef daar openhartig over. Ondanks de wanhoop en het verdriet bleef hij tot het laatst zijn humor behouden....
door Nihal Cinar | dec 2, 2024
Het leven en de dood. Vroeg of laat krijgen we er allemaal mee te maken en toch praten we er niet vaak over. Karin krijgt ermee te maken wanneer haar 59-jarige moeder 3 jaar geleden op veel te jonge leeftijd overlijdt. In haar verhaal beschrijft ze hoe het ziek worden...
Recente reacties