door Wies van der Heijden | mrt 3, 2022
Mijn toespraak op de afscheidsdienst van Marijke begon zo: Het is wat staccato geschreven maar dat komt door de tijd die je gegeven is op een crematie. Meer tijd moet je kopen. Eigenlijk wel bizar dat je bij een crematorium tijd kunt kopen, hier wel. Jammer genoeg ben...
door Wies van der Heijden | mrt 3, 2022
Femke en Eberhard ontmoeten elkaar tijdens het werk op zijn advocatenkantoor. Ze worden verliefd, trekken van huis naar huis door de stad, tot ze een vaste plek vinden. Ze trouwen en krijgen kinderen. Zij werkt als tekstschrijver, hij wordt minister, daarna...
door Wies van der Heijden | jan 21, 2022
Het begon met hoesten, vlak voor de zomervakantie. Een onschuldig lijkend kuchje waar we in eerste instantie niet zoveel aandacht aan besteedden. Zodra Astrid op de fiets stapte en de trappers ronddraaide, begon het: een droog machteloos hoestje. Het gekke was dat ze...
door Wies van der Heijden | jan 21, 2022
Als je laatste wens niet in vervulling mag gaan. In Dinekes dood beschrijft Jan van Loo de laatste levensjaren van zijn vrouw. Dineke wilde maar een ding en dat was vredig sterven. Dat verliep echter heel anders. Lees meer… Auteur Jan van Loo ISBN...
door Wies van der Heijden | jan 20, 2022
Dood was een thema in het leven van Aafke Bos (1946 – 2020). Ze heeft veel geliefden verloren, was al jong weduwe, kreeg borstkanker en later een hersentumor, waaraan ze uiteindelijk overleed. Ze schreef erover. Over haar verdriet, het verlies en het zoeken naar...
Recente reacties